Sky Team, Ba Lan

Below you can  photo gallery  (wait for all thumbnails to load)
Poniżej polska wersja i duża galeria zdjęć  (poczekaj na załadowanie się wszystkich miniatur)

26 th of November was the date 4 months pass since the time I, with a ticket in my hand and bags full of Vietnamese merchandise, was saying goodbye to my Vietnamese family, favourite spots, hot air and friends. I wasn’t really saying goodbye, it was definitely „see you soon”. I knew that when I get back to Poland and they go to study in France we’ll have an opportunity to meet. Each one of them knew that my doors are open for them at any time. They have taken me up on that offer!

I’m writing this still not really convinced that this actually happened. After 4 months we’ve seen each other again.

Unfortunately it has proven difficult to organise schedules for all of the Sky Team (Dung, Phuong, Tra, Quan, Trung, Manh) to be in the same place at the same time. Sky Team – because every time we see each other we feel like we’re closer to heaven.

My first Vietnamese visit happened at the beginning of November, when Tra came for a few days. Me and Tom were impatiently waiting at the train station in Szczecin. My loved Vietnamese friend just got off the bus. We could not stop hugging. And the fact we were able to get some more gossip time in! The November cold didn’t stop us from going out for a walk around Szczecin, where I spent my last 7 years studying. Waly Chrobrego, Pomeranian Dukes’ Castle, Cathedral and finally hot chocolate with a view of the city at Cafe 22. Lunch consisted of a quick Phở soup. You might be wondering why the first dish wasn’t something more polish, more traditional, like polish dumplings or a schnitzel (schabowy)? Tra, just like me, misses Vietnamese food. We decided to share with her the knowledge of a traditional Vietnamese cuisine bar. Tra even said Phở tastes there just like it does on the streets of Hanoi.

With out bellies filled up we went to my family home in Mechowo. There we were greeted with traditional Polish delicacies. Schnitzels, potatoes, beetroot salad and raspberry compote. Together with Tra we’ve made 120 croissants filled with home-made jam. So much food in such a short period of time. It might not have been particularly healthy but isn’t that part of the whole travelling experience? To help digestion it was time to sample some of my parents’ own liqueurs. Together we went to the cellar where colourful bottles are waiting for the right moment. Tra managed to taste 12 different flavours. After a strong and diverse tasting session a walk around Mechowo and late-night talks.

Next day an early wake up, delicious breakfast and a visit at my dad’s joinery workshop followed by a trip to Swinoujscie. On the way we stopped at Miedzyzdroje where we could make one of Tra’s dreams come true – a photo in front of a golden, autumn forest. In Swinoujscie we spent a few hours walking on the beach and picking up seashells even though it was quite a cold day. A quick lunch, this time a bread roll with Herring, salad, onion and mustard – the Baltic Sandwich. On our way back we stopped in Pobierowo, at Tom’s house.

The next day Tra took a bus from Szczecin to Paris. As always, all good things end quickly. Two days of chatting and food tasting flew by quickly. Just like in Vietnam we weren’t saying goodbye, just „see you very soon”. We’ll be together not long from now.

Two weeks after Tra left, early in the morning me, Tom and our friend Huyen, who came to Szczecin from Vietnam to study, boarded a train and went for a weekend trip to Wroclaw and Cracow. We wandered the streets of Wroclaw until late, treating ourselves to delicious treats from a Christmas market and drinking mulled wine. We’ve also visited the Raclawice Panorama – it’s incredible. If you have the opportunity to visit this place and see the panorama you should totally do that!

In the evening it was time to await some more great visitors! Standing at the airport waiting for them to show up I wasn’t quite convinced this is really happening, that any minute now I’ll see my Sky Team again, after four long months!

Once we reached the hostel it was time for a truly Polish welcome with traditional liquors, lots of talking, telling and laughter. We kind of ran out of time for sleep. The following date we got on a train to Cracow where we spent the whole day sightseeing and (you guessed it) eating. The evening in a highlander’s inn with live music and Polish delicacies. Our guests could try grilled „oscypek” (a type of cheese), slice of bread with lard, bigos, dried plum in bacon schnitzels, Silesian dumplings, Hungarian cake and many more. We ended the day playing cards in our pjs.

Next morning, after a quick breakfast we caught a train back to Szczecin with a stopover in Wroclaw. This time we were travelling in a slightly smaller group. Bống went to visit the Auschwitz German concentration camp and the Wieliczka salt mine. a few hours at the Wroclaw town square and more tasting. At the station we said „bye” to Dung, who had to head back to France sooner. Another „see you soon”.

The hours on the train passed to the tune of conversations, snoring and studying. Quick visit to my dorm and off to Mechowo, just the four of us by now. There my parents and some late supper were awaiting. Next day we charged up with a lot of sleep, hearty breakfast and a walk in the garden. Unfortunately the end of November makes the garden much less colourful and pretty than it is in the spring but I’, sure they’ll have another chance to see it its full, colourful glory. A walk around Mechowo, a visit to the joinery for some practice. My guests did quite well at the carpentry.

Next we went to the seaside. A walk on the beach, collecting seashells and rocks. Time to head back for a supper with my parents, some desert and the thing everyone likes the most – liqueur tasting. This time we had 24 different flavours to try which turned out to be much less of a problem for Phuong and Quan than anticipated. We ended the day literally dancing in the rain (in the middle of a street in Mechowo).

The next day we had breakfast together and started packing. Time to get back to uni!

We’ve all met in Vietnam, studied together, travelled together and partied together. I’ve always extended my invitation to visit me. We all know full well that in our busy lives it’s hard to find a gap long enough, especially when separated by so many miles. After 4 months we met in Poland! It’s incredible. Each visit was special for me, incredibly confirming that distance doesn’t matter. If you really want something you can get it.

I thank you all for coming and for the crazy and wonderful time I was allowed to spend with you again. I hope that the next time you’ll be able to stay for longer! So many more dishes to try and places to see and I want to show it all to you!

I’m glad we were able to show you at least a little bit of Poland, that you could have seen the life of Princes Ania from a little village. You’re always very welcome in my house. My parents loved you and are waiting impatiently for you to come again. I hope next time Dung will be able to be a little less diligent student and will stay with us a little longer. Bống, in Vietnam we weren’t able to get to know each other too well but in just two days you stole my heart. You’ve already seen the places most important to you in Poland so I hope my home will be the top of you list from now on. Huyen, thank you for being with us.

I missed Trung in our travels. Even though he already had his tickets he had to pull out at the last minute due to uni stuff. Trung, although we all had a very good time we still missed you. I hope that this small bottle filled with gold will soften the blow at least a little bit.

I would like to thank CFVG for making our world much smaller through their work with us, students.

I’m confident that the time will go by quickly and we’ll see each other soon. I miss you all a lot!

Ba Lan – Polska z j. wietnamskiego

26 listopada minęło równe cztery miesiące, kiedy z biletem w ręku i torbami pełnymi rzeczy z Wietnamu żegnałam się z moją wietnamską rodziną, ulubionymi miejscami, gorącym powietrzem i ze znajomymi. Nie mówiłam do widzenia, ale do zobaczenia. Wiedziałam wtedy, że gdy wracam do Polski, a oni przylatują na studia do Francji, na pewno będziemy mieli okazję się spotkać. Każde z nich wiedziało, że drzwi do mojego domu są dla nich zawsze otwarte. Skorzystali z tej okazji!

Pisząc to nadal nie wierzę, że to wszystko właśnie się wydarzyło. Po czterech miesiącach znowu się zobaczyliśmy!

Niestety ciężko było dopasować terminy, aby wszystkim członkom Sky Team (Dung, Phuong, Tra, Quan, Trung, Manh) udało się przyjechać w tym samym czasie. Sky Team – tak nazwaliśmy naszą grupę, bo cokolwiek razem robiliśmy zawsze czuliśmy się jak w niebie 🙂

Pierwsze wietnamskie odwiedziny miałam na początku listopada, kiedy Tra przyjechała na kilka dni. Z niecierpliwością czekaliśmy z Tomkiem na dworcu w Szczecinie. Z autobusu wysiadła moja ukochana wietnamska koleżanka. Moment kiedy się przywitałyśmy był bardzo wzruszający.  Nie mogłyśmy przestać się przytulać. No i ta myśl, że w końcu znowu razem możemy poplotkować! Pomimo listopadowego zimna, wybraliśmy się w trójkę na spacer po Szczecinie, moim studenckim mieście od ostatnich 7 lat. Wały Chrobrego, Zamek Książąt Pomorskich, katedra, a na końcu gorąca czekolada z widokiem na całe miasto w Cafe 22. Na lunch szybka zupa Phở! Zastanawiacie się dlaczego pierwszym posiłkiem nie były tradycyjne polskie dania – pierogi lub schabowy? Tra tak samo jak ja bardzo tęskni za wietnamskim jedzeniem.  Postanowiliśmy się z nią podzielić naszym barem z przepysznym, wietnamskim jedzeniem.  Tra potwierdziła, że Phở smakuje tutaj tak samo jak na ulicach Hanoi.

Z pełnymi brzuchami pojechaliśmy do mojego rodzinnego domu w Mechowie.  Tam czekały na nas już tylko tradycyjne polskie przysmaki. Schabowy, ziemniaki, surówka z buraczków i malinowy kompot. Po obiedzie czas na deser! Wspólnie z Tra w godzinę zrobiłyśmy 120 drożdżowych rogalików, wypełnionych po brzegi dżemem domowej produckji. Tyle jedzenia w tak krótkim czasie! Nie było to nic zdrowego, ale to przecież bardzo ważny element podróżowania. Aby wszystko lepiej w brzuchach się poukładało przyszedł czas na degustację nalewek przygotowanych przez moich rodziców. Wszyscy wybraliśmy się do piwnicy, gdzie kolorowe butelki leżakują i czekają na odpowiedni moment. Tra udało się spróbować  dwunastu nalewek, każdej innego smaku. Po mocnej i różnorodnej degustacji spacer po Mechowie i rozmowy do późna.

Kolejnego dnia pobudka wcześnie rano, pyszne śniadanie, odwiedziny na stolarni u mojego taty i wycieczka do Świnoujścia. Po drodze postój koło Międzyzdrojów, gdzie mogło spełnić się jedno z marzeń Tra, o zdjęciu wśród złotego, jesiennego lasu. W Świnoujściu, pomimo zimnego powietrza, spędziliśmy kilka godzin spacerując po plaży i zbierając muszelki. Szybki lunch. Tym razem była to buła ze śledziem, sałatą, cebulą i musztardą – Bałtycki sundwich 🙂 W drodze powrotnej do Mechowa, zrobiliśmy jeszcze krótki przystanek u Tomka w Pobierowie.

Kolejnego dnia Tra miała autobus ze Szczecina do Paryża. Zawsze wszystko co dobre, szybko się kończy. Dwa dni pogaduch i jedzeniowych degustacji minęły szybko. Tak jak w Wietnamie, nie żegnałyśmy się jednak na długo! Na pewno spotkamy się niebawem!

Po dwóch tygodniach od wyjazdu Tra, z samego rana wraz z Tomkiem i naszą koleżanką Huyen – która przyjechała z Wietnamu na studia do Szczecina, wsiedliśmy w pociąg i ruszyliśmy na weekendowy wypad do Wrocławia i Krakowa. Do wieczora we troje spacerowaliśmy po uliczkach Wrocławia, zajadając pyszności na świątecznym jarmarku i popijając grzane wino. Zobaczyliśmy także Panoramę Racławicką – coś niesamowitego! Jeśli ktoś będzie miał okazję do odwiedzenia tego miejsca i obejrzenia panoramy, mocno polecam!

Wieczorem przyszedł czas na oczekiwanie kolejnych wspaniałych gości! Stojąc na lotnisku i czekając aż się pojawią ciągle nie dowierzałam, że to naprawdę się dzieje, że już za chwilę, po czterech miesiącach zobaczę znowu mój Sky Team!

Po dotarciu do hostelu szybka kolacja, domowej roboty trunki, rozmowy, opowieści i mnóstwo śmiechu przez kilka godzin. Zostało nam niewiele czasu na sen. Następnego dnia wyruszyliśmy pociągiem do Krakowa, gdzie spędziliśmy cały dzień na zwiedzaniu i jedzeniu. Wieczór spędziliśmy w góralskiej karczmie z muzyką na żywo i polskimi przysmakami. Nasi goście mieli możliwość spróbowania grillowanego oscypka, pajdy chleba ze smalcem, bigosu, śliwki suszonej w boczku, schabowego, klusek śląskich, placka po węgiersku i wielu innych przysmaków. Dzień zwieńczyliśmy grając w karty, już w piżamach 🙂

Następnego dnia z rana szybkie śniadanie i czas na pociąg do Szczecina z kilkugodzinną przerwą we Wrocławiu. Tym razem wracaliśmy w pomniejszonym składzie. Bống wybrała się na wycieczkę do Auschwitz i do Wieliczki. Kilka wspólnych godzin na rynku we Wrocławiu i kolejna degustacja. Na dworcu pożegnaliśmy się z Dung, która musiała wcześniej wrócić do Francji! Kolejne „do zobaczenia niebawem”!

Godziny w pociągu minęły na rozmowach, spaniu i na nauce. Szybkie odwiedziny w moim akademiku i dalej ruszyliśmy w drogę do Mechowa, już tylko we czworo. Tam, z późną kolacją czekali na nas moi rodzice. Kolejnego dnia spanie bez ograniczeń, śniadanie i spacer po ogrodzie. Niestety na koniec listopada ogród nie jest tak piękny i kolorowy jak wiosną czy latem, ale jestem pewna, że jeszcze będą mieli okazję zobaczyć go także w tej kolorowej wersji! Spacer po Mechowie, odwiedziny na stolarni i praktyka.  Moi goście bardzo dobrze sprawdzili się w robotach stolarskich 😉

Potem ruszyliśmy nad morze!  Spacer po plaży w Pobierowie, zbieranie muszelek i kamieni. Czas wracać na kolację z moimi rodzicami, deser i to, co wszyscy lubią najbardziej – nalewkową degustację! Tym razem do spróbowania były 24 różne smaki, co okazało się nie być wielkim wyzwaniem dla Phuong i Quan’a.  Dzień zwieńczyliśmy tańcząc w deszczu na ulicach Mechowa.

Kolejnego dnia wspólne śniadanie i pakowanie. Czas wracać do uczelnianych spraw!

Wszyscy poznaliśmy się w Wietnamie, razem studiowaliśmy, podróżowaliśmy i imprezowaliśmy. Zawsze wszystkich serdecznie zapraszałam do siebie. Dobrze wiemy, że w naszym zabieganym życiu nie łatwo o wolne chwile, szczególnie gdy dzielą nas wielkie odległości.  Po czterech miesiącach zobaczyliśmy się w Polsce! To coś niezwykłego! Każda wizyta była dla mnie wyjątkowa, była czymś niesamowitym i potwierdzającym, że odległość nie ma znaczenia. Jak się czegoś chce to można wszystko.

Wszystkim Wam bardzo dziękuje, że przyjechaliście i dziękuje za tak szalony i cudowny czas jaki z wami spędziłam po raz kolejny. Mam nadzieję, że gdy następnym razem przyjedziecie, to uda Wam się zostać na dłużej! Jest jeszcze tyle dań do spróbowania i tyle miejsc do zobaczenia, które chciałabym Wam pokazać.

Cieszę się bardzo, że mogliśmy Wam pokazać chodź odrobinę Polski, że mogliście zobaczyć jak życie księżniczki Ani wygląda na jej małej wsi. Zawsze jesteście mile widziani w moim domu. Moi rodzice Was pokochali i czekają z niecierpliwością na kolejne odwiedziny! Mam nadzieje, że kolejnym razem Dung nie będzie musiała być tak pilną studentką i zostanie dłużej z nami. Bống, w Wietnamie nie miałyśmy okazji żeby się lepiej poznać, ale w czasie tych dwóch dni skradłaś moje serducho! Najważniejsze dla Ciebie miejsca w Polsce już zobaczyłaś, więc mam nadzieje, że teraz numerem jeden do odwiedzenia w Polsce jest mój dom. Huyen, dziękuję że byłaś z nami.

W czasie podróży zabrakło Trung’a, który już miał kupione bilety, lecz niestety w ostatniej chwili musiał zrezygnować ze względu na uczelnie. Trung, mimo,  że cudownie się wszyscy bawiliśmy, to brakowało nam Ciebie! Mam nadzieje, że ta mała butelka pełna złota od serca, choć trochę zrekompensuje Ci ten pominięty wyjazd.

Dziękuję CFVG za to, że świat dzięki nauce stał się dla nas wszystkich o wiele mniejszy!

Jestem pewna, że czas zleci szybko i niebawem znowu się zobaczymy !  Tęsknie za Wami bardzo !